Panagiotis Aravantinos was a Greek scholar and educator who was born in Parga and is recognized for documenting the history and folk songs of Epirus — preserving a regional cultural archive that established folklore as a historically meaningful record for future generations.
In his two volume book "Chronographia tēs Ēpeirou tōn te omorōn hellēnikōn kai illyrikōn chōrōn" Aravantinos wrote that villages of Vuno, Drimades, Palasa and Himara speak Greek, have Christian Greek homes and other villages in Epirus speak Greek and Albanian. Except Picari and Golemi who have Turkish Albanian population.
Panagiotis Aravantinos ishte një studiues dhe arsimtar Epirot Grek, i lindur në Pargë, i njohur për dokumentimin e historisë dhe këngëve popullore të Epirit — duke ruajtur kështu një arkiv kulturor rajonal që e vendosi folklorin si një dëshmi me rëndësi historike për brezat e ardhshëm.
Në veprën e tij me dy vëllime "Chronographia tēs Ēpeirou tōn te omorōn hellēnikōn kai illyrikōn chōrōn", Aravantinos shkruante se fshatrat Vuno, Dhërmi, Palasë dhe Himarë flasin Greqisht dhe kanë shtëpi të krishtera Greke, ndërsa fshatrat e tjera në Epir flasin Greqisht dhe Shqip; me përjashtim të Picarit dhe Golemit, të cilët kanë popullsi Turko-Shqiptare.
Aravantinos also wrote: " The inhabitants of the Himaira region or country, were always courageous and resourceful, went through the Ottoman era in a semi-independent manner, enjoying invaluable privileges and maintaining them at all costs. Among the many privileges, they also acquired the right, or the consent of the administration, to have their own property. Despite the toparchies of Delvinos and Aulona, the Himariotes constantly experienced serious anxiety and terror, before their population decreased, as a result of Islamism, which was periodically embraced by most of the villages and towns of this country, inhabited by Albanians, whose inhabitants thereafter became the most formidable enemies of their co-religionists and fellow-district residents, who maintained Christianity"
He wrote that thirty-three communes and villages of Epirus preserved Christianism.
Aravantinos shkruante gjithashtu: "Banorët e rajonit apo vendit të Himarës ishin gjithmonë të guximshëm dhe të shkathët; ata e kaluan epokën Osmane në një gjendje gjysmë të pavarur, duke gëzuar privilegje të çmuara dhe duke i ruajtur ato me çdo kusht. Ndër privilegjet e shumta, ata fituan gjithashtu të drejtën – ose pëlqimin e administratës – për të mbajtur pronat e tyre. Pervec Delvinës dhe Vlorës, Himarjotët përjetonin vazhdimisht ankth dhe tmerr të madh, ndërsa popullsia e tyre vinte duke u pakësuar si pasojë e Islamizimit – i cili u përqafua periodikisht nga shumica e fshatrave dhe qytezave të këtij vendi të banuar nga Shqiptarët – te cilet qene armiqtë më të egër të bashkëfetarëve dhe bashkëkrahinasve të tyre që ruanin besimin e Krishterë."
Ai shkroi se tridhjetë e tri komuna dhe fshatra të Epirit e ruajtën Krishterimin.
In his book he also cites Greek authors that Albanians are not Illyrians but this for another time
Në librin e tij, ai citon gjithashtu autorë Grekë sipas të cilëve shqiptarët nuk janë Ilirë, por kjo është temë për një herë tjetër.
