Omonia, PanHellenic Unity Since Alexander- Omonia – Uniteti Panhelenik Që Nga Koha e Aleksandrit
Omonia or Homonoia was a Greek Goddess and daughter of Ares and Aphrodite. She was worshipped in Athens and Olympia. On the Greek coins she is seen with the Diana of Ephesus another name for Aphrodite. Romans called her Concordia. The cult of Omonoia was the same as the cult of Zeus.
She is also called the Goddess of peace concord and unity. Omonia Square in Athens gets its name from the Greek word "omonoia" (ομόνοια), which means peace, concord, like-mindedness, or unity. That is the where the Omonia Party in Himara gets its name too.
Omonoia or Homonoia became an imperial and Pan-Hellenic ideal. Isocrates argued in his Panegyricus that true concord among Greeks could only be forged by uniting under a shared crusade against Persia.
Omonoia (ose Homonoia) ishte një hyjneshë greke dhe bija e Aries dhe Afrovitis. Ajo adhurohej në Athinë dhe në Olimpia. Në monedhat Greke, ajo shfaqet së bashku me Dianën e Efesit – një emër tjetër për Afërditën. Romakët e quanin atë Concordia. Kulti i Omonias ishte i njëjtë me kultin e Zeusit.
Ajo njihet gjithashtu si hyjnesha e paqes, harmonisë dhe unitetit. Sheshi Omonia në Athinë e merr emrin nga fjala greke "omonoia" (ομόνοια), që do të thotë paqe, harmoni, pajtim mendimesh ose unitet. Nga kjo fjalë e merr emrin edhe Partia Omonia në Himarë.
Omonia u shndërrua në një ideal perandorak dhe panhelenik. Në veprën e tij *Panegyricus*, Isokrati argumentonte se harmonia e vërtetë midis grekëve mund të arrihej vetëm përmes bashkimit në një fushatë të përbashkët kundër Persisë.
Macedonian Hellenistic Era: Philip II of Macedon used the ideal of homonoia to justify the League of Corinth in 337 BCE, therefore portraying himself as Greece's unifier. Homonoia, which sometimes celebrated alliances between different cities (e.g., homonoia accords between Ephesus, Smyrna, and Miletus), became a regular subject on local currency and civic documents during the Hellenistic era.
Alexander the Great
The defining historical moment linking Alexander to Homonoia occurred at Opis (324 BCE) near Babylon. Alexander hosted a massive reconciliation banquet for 9,000 guests, including Macedonians, Persians, and representatives from across his empire.
According to Arrian, Alexander concluded the feast with a famous prayer:
He prayed for all good things, and especially for Homonoia (concord) and Koinonia (partnership in power) between the Macedonians and the Persians.
Epoka Helenistike Maqedonase: Filipi II i Maqedonisë përdori idealin e *homonoia*-s për të justifikuar Lidhjen e Korintit në vitin 337 p.e.s., duke e paraqitur kështu veten si bashkuesin e Greqisë. *Homonoia*, e cila ndonjëherë kremtonte aleancat midis qyteteve të ndryshme (p.sh., marrëveshjet e *homonoia*-s midis Efesit, Smirnës dhe Miletit), u bë një motiv i shpeshtë në monedhat vendase dhe në dokumentet qytetare gjatë epokës Helenistike.
Aleksandri i Madh
Momenti historik përcaktues që lidh Aleksandrin me *Homonoia*-n ndodhi në Opis (324 p.e.s.), pranë Babilonisë. Aleksandri shtroi një banket të madh pajtimi për 9 000 të ftuar, përfshirë Maqedonas, Persianë dhe përfaqësues nga e gjithë perandoria e tij.
Sipas Arrianit, Aleksandri e përfundoi festën me një lutje të famshme:
Ai u lut për të gjitha të mirat, e veçanërisht për *Homonoia*-n (harmoni) dhe *Koinonia*-n (partneritet në pushtet) midis Maqedonasve dhe Persianëve.
OMONOIA on the Greek coins shows a confederation between two towns.
Civic Peace (Anti-Stasis): Within a single polis, Homonoia was the antidote to civil war and class conflict between oligarchs and democrats. Classical thinkers viewed homonoia as essential for the survival of the democratic or republican order.
Pan-Hellenic Unity: Beyond individual city-states, the concept evolved into a political campaign to unite the warring Greek polis against external powers, particularly the Achaemenid Persian Empire.
Fifth Century BCE: Thinkers like Democritus and Antiphon framed homonoia primarily as an internal virtue within a city, stressing that a community divided against itself could not withstand foreign threats.
Mbishkrimi *OMONOIA* në monedhat Greke përfaqëson një konfederatë midis dy qyteteve.
Paqja qytetare (kundër *stasis*-it): Brenda një *polis*-i të vetëm, *homonoia* shërbente si kundërhelm ndaj luftës civile dhe konfliktit të klasave midis oligarkëve dhe demokratëve. Mendimtarët klasikë e konsideronin *homonoia*-n thelbësore për mbijetesën e rendit demokratik ose republikan.
Uniteti Panhelenik: Përtej qytet-shteteve individuale, koncepti evoluoi në një fushatë politike për të bashkuar *polis*-et Greke që luftonin me njëri-tjetrin, kundër fuqive të jashtme, veçanërisht Perandorisë Perse të Akemenidëve.
Shekulli i V-të Para Krishtit: Mendimtarë si Demokriti dhe Antifoni e trajtonin *homonoia*-n kryesisht si një virtyt të brendshëm të qytetit, duke theksuar se një komunitet i përçarë nuk mund t'u bënte ballë kërcënimeve të jashtme.
