Albanians did not know about Polyphony until 20th century- Shqiptarët nuk dinin për polifoninë deri në shekullin e 20-të.

 Polyphony is a Greek word. Albanians borrowed this word from the Greeks.  We have to consider all the instruments employed to produce a wide range of sounds when we discuss polyphony: pipes, flutes, harps, and lutes. Egyptians employed them all. All these instruments are discovered at the Pyramids of Egypt. 

Polifonia është një fjalë Greke. Shqiptarët e huazuan këtë fjalë nga Grekët. Ne duhet të marrim parasysh të gjitha instrumentet e përdorura për të prodhuar një gamë të gjerë tingujsh kur diskutojmë për polifoninë: tuba, flauta, harpa dhe lahuta. Egjiptianët i perdoren te gjithe keto dhe kishin polifonine e tyre. Të gjitha këto instrumente janë zbuluar në Piramidat e Egjiptit.

Polyphony of Egyptians in hieroglyphs written in Demotic Greek language. Polifonia e Egjiptianëve në hieroglife të shkruara në Greqishten Demotik.

Eno Koço  IIn 1977, an Albanian musicologist was named conductor of the Albanian Radio-Television Symphony Orchestra (ARSO). In his book "A Journey of the Vocal Iso(n)," Eno Koco acknowledges that Polyphony is a Greek term and that "Polyphony" and "polyphonic" used in an academic context entered the Albanian scene in the first half of the 20th Century".

Eno Koço II Në vitin 1977, një muzikolog shqiptar u emërua dirigjent i Orkestrës Simfonike të Radio-Televizionit Shqiptar (ARSO). Në librin e tij "Një rrugëtim i iso(n) vokal" Eno Koco pranon se Polifonia është një term Grek dhe se "polifonia" dhe "polifonia" e përdorur në një kontekst akademik hynë në skenën shqiptare në gjysmën e parë të shekullit të 20-të.

Albanians copied the polyphonic music of Greeks of Epirus. Shqiptarët e kopjuan muzikën polifonike të Grekëve të Epirit.

Eno Koco in the article Vocal Iso writes that "Neither of the polyphonic textures characteristic of south Albanian singing is unique to Albanians". So it is clear the Albanians copied the music of the others and appropriated it

Në artikullin "Vocal Iso", Eno Koço shkruan se "asnjëra nga teksturat polifonike karakteristike të këngës Shqiptare të jugut nuk është ekskluzive për Shqiptarët". Pra, është e qartë se shqiptarët e kopjuan muzikën e të tjerëve dhe e përvetësuan atë.